سئوال : آيا اصولا قرآن دربارهء كاوش كردن در آسمان و ستارگان و دقّت و نظر دربارهء كيهان پهناور و موجودات آن سخن بميان آورده ؟ تا اين گونه استدلالات و انتظاراتى را از آيات مقدسات قرآنى داشته باشيم ؟ . پاسخ : پاسخ ما دو آيهء زير است : 1 - قُلِ انْظُرُوا ما ذا فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما تُغْنِي الْآياتُ وَ النُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ [ يونس 101 ] . اى پيغمبر بمردمان تأكيد كن كه كاوش كنند و دقت نظر به كار برند ، تا بدانيد چه چيزهائى در آسمانها و زمين است ، ولى نشانهاى قدرت و علم الهى كه در سراسر جهان نمودار است ، و همچنين پيامبران الهى ، براى سنگدلان كه چشم حق‌بين را پوشيده‌اند ، اثرى ندارد . از اين گونه آيات قرآنى كه بشريت را بتفكر و كاوش در آسمانها و زمين و موجودات آنها واداشته ، بسيار است ، و آيهء فوق بعنوان نمونه ياد شد . ولى باز هم چنان كه در مقدمهء كتاب يادآور شديم ، تكرار ميكنيم : كه اين گونه اوامر و تأكيدات قرآنى تنها براى كشف جرم و جسم جهان نيست ، بلكه تا از اين رهگذر معرفت انسانها بآفريدگار بزرگ فزونى يابد ، و بدانش آنها و در نتيجه بتربيت و اخلاق انسانى آنها افزوده شود . گيريم كه بشر بساير كرات آسمانى مسافرت كرد - اگر از اين رهگذر معرفتش به خالق عالم بيشتر نشود چه فايده ؟ آرى پرواز شايستهء انسان پرواز روحانيست گرچه از رهگذر جسمانى پديد آيد .